Το κρασί της Σαντορίνης είναι το μοναδικό Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης κρασί της Ελλάδας που έχει κατορθώσει το ακατόρθωτο: να είναι αναντικατάστατο. Αν σου αρέσει η χαρακτηριστική, ιδιόμορφη γεύση του και θες να πιεις «Σαντορίνη ΠΟΠ», θα το πληρώσεις και με το παραπάνω. Εναλλακτικές δεν υπάρχουν. Κανένα άλλο ασύρτικο της Ελλάδας (ακόμα και από γειτονικά νησιά) δεν έχει τα ίδια αρωματικά και γευστικά χαρακτηριστικά με μια καλή Σαντορίνη, γιατί πολύ απλά το ίδιο το οικοσύστημα, το τερουάρ, της Σαντορίνης, είναι μοναδικό. Επιπλέον, όλα τα κρασιά του νησιού, από όποιους οινοπαραγωγούς κι αν προέρχονται, μοιράζονται τα ταυτοτικά στοιχεία που τα καθιστούν μοναδικά, ενισχύοντας, διαχρονικά μάλιστα, την αξιοπιστία τους.

Επειδή δε, οι παραγόμενες ποσότητες είναι περιορισμένες, οι τιμές έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Ό,τι πιο φυσιολογικό. Το ίδιο συμβαίνει σε όλους τους κορυφαίους αμπελώνες της υφηλίου, από τη Βουργουνδία μέχρι την κοιλάδα της Νάπα στην Καλιφόρνια. Θα μπορούσε να βελτιωθεί και να αυξηθεί η παραγωγή της Σαντορίνης; Ναι, θα μπορούσε.

Δεν συμμερίζομαι την απαισιοδοξία ορισμένων για το μέλλον του αμπελώνα της Σαντορίνης, απαισιοδοξία αναμενόμενη ύστερα από αλλεπάλληλες δύσκολες χρονιές, από κάθε άποψη. Αλλά όταν έχεις στα χέρια σου ένα κορυφαίο και μοναδικό στο είδος του καταναλωτικό αγαθό και απέναντί σου μια παγκόσμια αγορά που στην κυριολεξία διψά για το αγαθό αυτό, τα προβλήματα που δυσχεραίνουν την εξυπηρέτηση των μεν από τους δε, δεν μπορεί παρά να έχουν λύσεις.

Ούτε οι οικοδομές, ούτε ο αέρας, ούτε η λειψυδρία μπορούν να σταθούν εμπόδιο στην επανάκαμψη του σαντορινιού αμπελώνα και στην ανατροφοδότηση της παγκόσμιας αγοράς με το φανταστικό αυτό κρασί. Όσοι επένδυσαν σε αμπελώνες και οινοποιεία στο νησί αυτό, πολύ καλά έκαναν και μακάρι να έρθουν και άλλοι. Όσα περισσότερα είναι τα οινοποιεία της Σαντορίνης, τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το ειδικό τους βάρος στην οικονομία του νησιού και στη διεθνή αγορά.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όλο το νησί, και η Θηρασιά μαζί, είναι ζώνη ΠΟΠ και μπορεί να φυτευτεί με αμπέλια. Σε μία επίσκεψη στο Λουξεμβούργο, μάς έλεγαν οι οινοποιοί του ότι έχουν εξαντλήσει κάθε σπιθαμή γης όπου μπορεί και επιτρέπεται να φυτευτεί αμπέλι και, πράγματι, έβλεπε κανείς αμπέλια φυτεμένα παντού, ακόμα και μέσα στις αυλές των σπιτιών. Γιατί όχι και στη Σαντορίνη;

Ήρθε η ώρα της μεγάλης αναμπέλωσης της Σαντορίνης· ήρθε η ώρα το νησί να ξαναπρασινίσει με αμπέλια και το κρασί του να (ξανα)γίνει η σημαία του, μπροστά ακόμα και από τον τουρισμό.