Πρώιμος κατά περίπου τρεις εβδομάδες ο τρύγος στην ορεινή Αιγιάλεια, ειδικά όσον αφορά τις πρώιμες ποικιλίες στα πιο χαμηλά υψόμετρα, 500-700 μέτρα. Στα πιο ορεινά ο τρύγος ήρθε 15 ημέρες νωρίτερα. Αυτό οφείλεται στην παρατεταμένη ζέστη και στην ακραία ανομβρία του 2024, που ήρθε σε συνέχεια των λιγοστών βροχών του 2023. Οι βροχές του Σεπτεμβρίου ωφέλησαν πολύ το ροδίτη, που ως όψιμη ποικιλία δεν είχε τρυγηθεί. Η τελευταία τόσο μεγάλη ανομβρία στην περιοχή ήταν το 1989. Τα αμπέλια ταλαιπωρήθηκαν πολύ και ανέβασαν απότομα σάκχαρα, ειδικά κάτω από τα 700 μέτρα, με αποτέλεσμα το σταφύλι να έχει μειωμένα αρώματα και οξύτητα σε σχέση με άλλες χρονιές. Στα ορεινά, ο αρωματικός χαρακτήρας ήταν εξαιρετικός, παρότι συνολικά το αποτέλεσμα θα χαρακτηριζόταν, μάλλον, έως πολύ καλό, επειδή το στόμα των κρασιών υπολείπεται της μύτης. Τα λιγότερα τσαμπιά και οι μικρότερες ρώγες (που ίσως σχετίζονται και με το δύσκολο 2023) έδωσαν μεγάλη αρωματική συμπύκνωση στο χυμό, λόγω της μεγαλύτερης σχέσης φλοιού/σάρκα. Γενικά, οι ορεινοί αμπελώνες έδωσαν πολύ καλά αποτελέσματα και στις σκουρόχρωμες ποικιλίες, ανάμεσά τους και η μαυροδάφνη, με καλά φαινολικά στοιχεία και καλή οξύτητα. Άριστη ήταν η φυτοϋγεία στην Αιγιάλεια, που συνέβαλε και αυτή ώστε ο αμπελώνας της περιοχής να έχει, τελικώς, το 2024 μια πολύ καλή εσοδεία, παρά τις όποιες δυσκολίες.
Όψιμος κατά 15 ημέρες περίπου ήταν ο τρύγος του 2023 στην ορεινή Αιγιάλεια. Σε αυτό συνετέλεσαν oι χαμηλές θερμοκρασίες, οι οποίες διατηρήθηκαν έτσι ακόμα και κατά τη διάρκεια του καύσωνα, τουλάχιστον στα ορεινά σχετικά, όπου σημειώθηκε και τοπικό χαλάζι. Από την άλλη μεριά, το 2023 ήταν χρονιά περονόσπορου και ωιδίου για την εν λόγω περιοχή. Οι παραγωγοί που κοπίασαν και επένδυσαν στην προσεκτική διαχείριση μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις δυσκολίες. Ούτε η βροχή κατά τη διάρκεια του τρύγου των πρώιμων ποικιλιών (Sauvignon blanc, Chardonnay) επηρέασε αρνητικά, αφού η συγκομιδή των σταφυλιών ήταν άμεση. Ευνόησε δε τις όψιμες ποικιλίες, όπως ο ροδίτης και το λαγόρθι. Ο αρωματικός χαρακτήρας των σταφυλιών και η οξύτητά τους κυμάνθηκαν σε εξαιρετικό επίπεδο, ενώ ο τα σάκχαρα σε ικανοποιητικό. Η ποσότητα παραγωγής ήταν αισθητά μειωμένη, κυρίως στις πρώιμες ποικιλίες, λόγω του τρίπτυχου χαλάζι, περονόσπορος, καύσωνας. Στα ορεινά οι επιπτώσεις τους ήταν ηπιότερες απ’ ό,τι στα πεδινά, ενώ το συνολικό αποτύπωμα της εσοδείας 2023 για τον αμπελώνα της περιοχής κρίθηκε ως πολύ καλό, αφού η μείωση της παραγωγής ευνόησε την ποιότητα. Τα κρασιά είναι, τελικά, πολύ καλά και ο ροδίτης, που είναι ευαίσθητη στον περονόσπορο ποικιλία, έδωσε καλά αποτελέσματα. Έτσι, το 2023 θεωρήθηκε μια καλή έως πολύ καλή, συνολικά, εσοδεία.
Ο χειμώνας 2021-2022 προσέφερε άφθονες βροχές στον αμπελώνα της Αχαΐας, όπως συνέβη και με την άνοιξη που τον ακολούθησε. Αντίθετα, το καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερα άνυδρο, αλλά είχε μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας ανάμεσα στην ημέρα και στη νύχτα (έως και 10°C), που ευεργέτησαν την καλής ποιότητας ωρίμαση του καρπού της αμπέλου. Με άλλα λόγια, σε μια χρονιά που το κύριο μέρος των αρνητικών στοιχείων για τους περισσότερους αμπελώνες της Ελλάδας εδράστηκε στις επιβλαβείς και έντονες βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν τον Αύγουστο του 2022, σε κάποιες περιοχές και αργότερα, η Αχαΐα είναι σαν να βρέθηκε εντός προστατευμένης μικροζώνης: γύρω-γύρω βροχές και στη μέση άνομβρη και ευνοημένη η Αχαΐα. Συνεπώς, το 2022 ήταν μια πολύ καλή εσοδεία για την εν λόγω περιοχή και οδήγησε σε ανάλογα λευκά και ερυθρά κρασιά. Όλα αυτά ίσχυσαν, όμως, κυρίως για τα ορεινά της Αχαΐας, καθώς σε πρώιμο τρύγο αναγκάστηκαν τα πεδινά, λόγω παρατεταμένου καλοκαιρινού καύσωνα. Τα κρασιά από σταφύλι των αμπελώνων τους προέκυψαν, έτσι, με ψηλό αλκοόλ, χωρίς ιδιαίτερη φινέτσα, ούτε πολλή οξύτητα. Αντίθετα, οι προαναφερόμενες συνθήκες στα ορεινά οδήγησαν σε έναν εκ των καλύτερων τρύγων των τελευταίων χρόνων, με σταφύλι ώριμο αρωματικά και φαινολικά και φινετσάτα αλλά και ογκώδη κρασιά, ισορροπημένα μεταξύ όλων των συστατικών τους. Όσον αφορά την περιοχή της Αιγιαλείας, η διαφορά με το άνομβρο 2021, παρότι άνομβρο ήταν και το εξαιρετικά πρώιμο 2022, εστιάζεται στην απουσία καυσώνων το καλοκαίρι του 2022. Έντονες ήταν, όμως, τουλάχιστον κατά τόπους, οι βροχοπτώσεις την περίοδο του τρύγου. Οι ποικιλίες που επηρεάστηκαν ήταν κυρίως οι πρώιμες, ενώ ο ροδίτης είχε φυσιολογικής ωρίμαση. Η ποσότητα της σταφυλικής παραγωγής περιορίστηκε, αλλά η ποιότητά της ήταν εξαιρετική. Μοναδικό μελανό σημείο στάθηκε η μάλλον μειωμένη ένταση στα αρώματα των ανοιχτόχρωμων ποικιλιών αμπέλου και το αυξημένο pH, όπως συνέβη και το 2021.
Πολύ καλή η εσοδεία 2021 για την Αιγιαλεία και τις περίφημες για το ελληνικό αμπέλι και το κρασί πλαγιές της, δηλαδή το ορεινό τμήμα της (ανάλογη και για την υπόλοιπη Αχαΐα). Ανομβρία και καύσωνες είχαν την τιμητική τους, όχι όμως και κατά τον τρύγο, όταν ο καιρός χαμογέλασε στην αμπελοκαλλιέργεια. Την αρχικά αυξημένη παραγωγή ανέκοψε η μακρά ξηρασία. Οι καύσωνες ευθύνονται για το στέγνωμα που υπέστη το σταφύλι, που τελικά έδωσε πολύ λιγότερη ποσότητα μούστου. Συνυπολογίζοντας, πάντως, την πολύ καλή υγεία του καρπού, το 2021 κρίνεται πολύ καλή εσοδεία για την περιοχή, παρά τη μείωση σε οξύτητα (που οδήγησε, όμως, σε ευχάριστα κρασιά), ίσως και σε αρωματική ένταση και πλούτο.
Πολύ καλή η εσοδεία του 2020 για τις Πλαγιές της Αιγιαλείας, διότι εκφράστηκαν τυπικά τα διάφορα τερουάρ της αμπελουργικής αυτής ζώνης και οι ποικιλίες τους, όπως συνέβη κατά κανόνα και στους υπόλοιπους αμπελώνες της Αχαΐας. Σε γενικές γραμμές, ακραία καιρικά φαινόμενα δεν υπήρξαν, με εξαίρεση την εκτεταμένη ανομβρία του καλοκαιριού, η οποία μείωσε την παραγωγή των πρώιμων ποικιλιών κατά 10-30% περίπου. Αντίθετα, ο Ροδίτης, ως όψιμη ποικιλία, έδωσε κανονική παραγωγή καλής ποιότητας.
Το 2019 ήταν, ίσως, η καλύτερη εσοδεία των τελευταίων ετών για τις Πλαγιές Αιγιαλείας, αλλά και γενικότερα για τον αχαϊκό αμπελώνα, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Σε αυτό συνέβαλαν οι καλές βροχοπτώσεις του χειμώνα και της άνοιξης και οι βοριάδες του καλοκαιριού, οι οποίοι προστάτευσαν τα αμπέλια από ασθένειες. Κύριο χαρακτηριστικό της εσοδείας ήταν τα απολύτως υγιή σταφύλια. Η εξαιρετική ποιότητά τους και η ψηλή τους οξύτητα έδωσαν φρουτώδη και δροσιστικά κρασιά με καλές δυνατότητες παλαίωσης.
Δύσκολη εσοδεία ήταν το 2018 για τον αχαϊκό αμπελώνα και δη για αυτόν στις Πλαγιές Αιγιαλείας, λόγω σημαντικών βροχοπτώσεων τον Ιούνιο, οπότε και εμφάνιση μυκητιάσεων, ασθένειες που είχαν να φανούν στην περιοχή πολλά χρόνια. Οι εξαιρετικές, όμως, συνθήκες κατά τη διάρκεια του τρύγου βελτίωσαν την ωρίμαση και την ποιότητα των σταφυλιών, που σε αρκετές περιπτώσεις χρειάστηκε να επιλεχθούν ώστε η ποιότητα των κρασιών να κρατηθεί ψηλά.
Μάλλον δύσκολο από απόψεως καιρού ήταν το 2017 για τον αμπελώνα της Αιγιαλείας, με ελάχιστες βροχοπτώσεις και ψηλές μέγιστες θερμοκρασίες. Η υγεία όμως των σταφυλιών ήταν αψεγάδιαστη και η εσοδεία χαρακτηρίζεται ως και πολύ καλή.
Η ζέστη του χειμώνα και η ανομβρία των ακόλουθων μηνών του 2016 στιγμάτισαν την εσοδεία της χρονιάς 2016 στην Αχαΐα και δη στην Αιγιάλεια. Λόγω των ψηλών μέσων θερμοκρασιών, τα λευκά κρασιά δεν έφτασαν το πλήρες αρωματικό δυναμικό τους. Τα δε ερυθρά απέκτησαν καλό φαινολικό χαρακτήρα, συνεπώς η εσοδεία αυτή ήταν πολύ καλή.
Ήπιος ήταν ο χειμώνας στην Αχαΐα, αλλά με πολλές βροχοπτώσεις κατά την άνοιξη του 2015. Το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού δεν σημειώθηκαν ψηλές θερμοκρασίες, εκτός από τα τέλη του, όπου ο καιρός ήταν θερμός, αλλά συνοδευόταν από μελτέμια. Καλή η ωρίμαση των σταφυλιών και άριστη η ποιότητά τους, σε μία εσοδεία που χαρακτηρίστηκε πολύ καλή για το αχαϊκό σταφύλι και τον αμπελώνα της Πάτρας. Ωστόσο, διαφορετικούς χρόνους ωρίμασης επέφεραν στις ποικιλίες αμπέλου των Πλαγιών Αιγιαλείας οι διαφορές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της άνθισης εντός 2015. Στον εν λόγω αμπελώνα οι καιρικές συνθήκες κατά τα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού δεν ευνόησαν τις ασθένειες. Ο Αύγουστος ήταν δροσερός και είχε σημαντικές βροχοπτώσεις, αλλά ο τρύγος αυτής της εξαιρετικής για την περιοχή εσοδείας διεξήχθη ομαλά.
Δύσκολη ήταν η αμπελουργική χρονιά 2014 στην Αχαΐα. Ωστόσο, η ποιότητα των πρώιμων ποικιλιών δεν επηρεάστηκε αρνητικά, με εξαίρεση τη συγκέντρωση σακχάρων, η οποία κυμάνθηκε χαμηλότερα του μέσου όρου. Στις όψιμες, όμως, ποικιλίες, όπως είναι ο ροδίτης, δυσκολίες υπήρξαν σε όλα τα επίπεδα που αφορούν την ωρίμαση του σταφυλιού. Στη δε ορεινή Αιγιάλεια, οι βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν από τον Απρίλιο έως και το Σεπτέμβριο στιγμάτισαν τη χρονιά του 2014. Το ίδιο έκαναν και οι χαμηλότερες σε σχέση με άλλες χρονιές θερμοκρασίες. Ωστόσο, ο κίνδυνος από ασθένειες της αμπέλου παρέμεινε χαμηλά. Μάλιστα, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πρώιμων ποικιλιών ευνοήθηκαν από τις εν λόγω καιρικές συνθήκες και τις μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας το καλοκαίρι. Όπως και στην υπόλοιπη Αχαϊα, οι όψιμες ποικιλίες, όπως ο ροδίτης, επηρεάστηκαν αρνητικά από τις βροχοπτώσεις του φθινοπώρου. Τρυγήθηκαν νωρίτερα του αναμενομένου, με ανάλογες συνέπειες.
Χειμώνα με πολλές βροχοπτώσεις βίωσε ο αχαϊκός αμπελώνας, ενώ στα τέλη της άνοιξης του 2013, όπως και του ακόλουθου καλοκαιριού, ο καιρός ήταν ήπιος. Κύριο χαρακτηριστικό του ήταν τα πολλά μελτέμια. Έτσι, η υγεία των σταφυλιών που τρυγήθηκαν ήταν άριστη και η ωρίμασή τους πολύ καλή. Ωστόσο, ήπιο χαρακτήρα είχαν τόσο ο χειμώνας όσο και το καλοκαίρι του 2013 στις πλαγιές της Αιγιαλείας, ενώ αρκετές βροχές έπεσαν εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Το σταφύλι της περιοχής έδωσε φρουτώδη λευκά κρασιά με καλή οξύτητα, ενώ πολύ καλή κρίνεται η εν λόγω εσοδεία και για τα ερυθρά κρασιά.
Απολύτως υγιή και με καλό χρωματικό δυναμικό ήταν τα σταφύλια που τρυγήθηκαν στον αμπελώνα της Πάτρας, στην Αχαΐα, το 2012. Βροχοπτώσεις, όμως, οδήγησαν τον τρύγο του ροδίτη σε καθυστέρηση και επηρέασαν δυσμενώς την ποιότητά του. Ειδικότερα, στις πλαγιές Αιγιαλείας οι αρκετές βροχοπτώσεις του χειμώνα και της άνοιξης του 2012 δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την καταπόνηση των αμπελιών από το καλοκαίρι που ακολούθησε. Η ισχυρή και συνεχόμενη ζέστη του εντάθηκε από τους βοριάδες που επικράτησαν κατά τη διάρκειά του επί μακρόν. Μία βροχόπτωση το Σεπτέμβριο υποστήριξε τις όψιμες ποικιλίες, όπως ο ροδίτης, δίνοντάς τους νέα ώθηση. Τα σταφύλια που τρυγήθηκαν ήταν υγιή και είχαν έντονο χρώμα, αλλά μειωμένη οξύτητα και δεν κατάφεραν να φτάσουν σε πλήρη φαινολική ωρίμαση. Έτσι, η εσοδεία του 2012 χαρακτηρίζεται, απλώς, καλή για τον αμπελώνα των πλαγιών Αιγιαλείας και τα κρασιά του.
Πολύ καλή η εσοδεία 2011 για τον αμπελώνα της Πάτρας και γενικότερα της Αχαϊας και τα κρασιά του. Οι σχετικά ψηλές θερμοκρασίες και η απουσία βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού έδωσαν οίνους με πλούσια αρώματα και καλή οξύτητα. Για τις πλαγιές Αιγιαλείας, ειδικότερα, ο χειμώνας έδωσε αρκετές βροχοπτώσεις και το καλοκαίρι του 2011 ήταν ήπιο, χωρίς καύσωνες και με λίγες βροχές. Οι καιρικές συνθήκες κατά την ωρίμαση και τον τρύγο του σταφυλιού ήταν καλές. Έτσι, τα λευκά κρασιά της περιοχής έχουν αρωματικό πλούτο και ψηλή οξύτητα και τα ερυθρά σπουδαίο και ώριμο φαινολικό προφίλ. Συνεπώς, η εσοδεία 2011 χαρακτηρίστηκε πολύ καλή και για τον εν λόγω αμπελώνα.
Ο χειμώνας και η άνοιξη του 2010 ήταν ήπιες και βροχερές εποχές, ενώ το καλοκαίρι σημειώθηκαν στην Αιγιαλεία δύο μικρής διάρκειας καύσωνές. Αυτοί επηρέασαν κυρίως τις πρώιμες ποικιλίες. Η εσοδεία, γενικώς, ήταν καλή, όπως και στο υπόλοιπο του αχαϊκού αμπελώνα, αλλά τα λευκά κρασιά δεν διατήρησαν την επιθυμητή οξύτητα. Τα κόκκινα είναι καλύτερα, διότι έχουν υψηλή φαινολική ωριμότητα.